Doei Nederland, tot over een paar maanden

Dag kikkerlandje
Reizen, meer, meer en meer van de wereld zien, kennismaken met nieuwe culturen, mooie natuur bekijken. Ik kan nog wel even doorgaan met redenen bedenken om naar het buitenland te willen, in dit koude kikkerlandje blijven is voor mij zeker geen optie. Omdat ik op de middelbare school een tweetalige opleiding (TTO) heb gedaan is internationalisering en een vreemde taal leren gestimuleerd, door bijvoorbeeld uitwisselingen en tripjes naar het buitenland. Hier is bij mij de liefde voor andere culturen, talen en landen begonnen en ik vind dat ik dat moet doorzetten zodra ik daar de mogelijkheid voor krijg.

Momenteel zit ik in VWO 6, dat betekent natuurlijk examenjaar. Hierna heb ik alle vrijheid, ik ben achttien, ik ben niet verplicht om naar school te gaan en ik heb tijd. Voor mij is dan dus het moment aangebroken om een vliegticket te boeken en hier weg te gaan. Als ik dit vertel volgen vaak de vragen waar ik heen wil en wat ik vervolgens wil gaan doen in 'zo'n ver land' en ik moet toegeven dat ik vooral op de laatste vraag moeilijk een antwoord weet. Eeuwig reizen is praktisch gezien niet mogelijk, alleen al om financiële redenen.

Plannen maken
Een meer realistisch plan is het combineren van reizen met werken, maar ook dit plan kan op verschillende manier ingevuld worden. Een paar weken ergens werken, met het verdiende geld een paar weken reizen en daarna weer werken etc. Of een aantal maanden bij één werkgever blijven en heel veel sparen om vervolgens een aantal maanden te kunnen reizen.

Waar ik heen wil is afhankelijk van mijn spaarrekening, mijn grote droom is Australië en/of Nieuw-Zeeland. Iets dichterbij is Spanje of eventueel een Scandinavisch land, al ga ik er op temperatuur dan helaas nogal op achteruit. Kortom, ik heb nog wat keuzes te maken. Deze keer dus niet over profiel- of studiekeuzen wat het leuker maakt, maar ik heb op dit gebied nul ervaring en dat maakt het lastig.
Vast staat wel dat ik over een jaar in het vliegtuig zit!

Back to reality
Als ik weer terug ben met geheugenkaartjes vol foto's, een schrift gevuld met dagboekverhalen en een lege spaarrekening dan ben ik van plan om naar de universiteit te gaan. Die studiekeuze stel ik nu nog even uit, maar daar zal ik uiteindelijk toch aan moeten geloven. Misschien een minder avontuurlijk plan, maar daarom niet minder leuk, want ik moet toegeven dat ik ook heel erg uitkijk naar het studentenleven.

Nienke Kuipers
Sydney opera House

Eerdere blogs

  • Sleutel 13 Rally

    Cluj-Napoca, maandagochtend, het was een koude mistige dag; waar zijn we aan begonnen en waar zijn we beland dachten we. Wij: Mathijs en Maarten hadden ons een jaar geleden opgegeven voor de sleutel13 rally. Voor een goed doel in 5 dagen in een oude traditionele Roemeense Dacia terug rijden vanaf Roemenië via Hongarije, Slowakije, Tsjechië en Duitsland naar Nederland.

    Het goede doel waar wij voor reden was Stichting Kinder-Rijk. Stichting Kinder-Rijk is een Nederlandse ontwikkelingsorganisatie die structurele hulp biedt aan kinderen en jongeren in Oost Europa, vooral in Roemenië. Stichting kinderrijk biedt hulp op de volgende terreinen:

    • Levensonderhoud en bestaanszekerheid
    • Onderwijs en algemene ontwikkeling
    • Gezondheid en welzijn

    Europass heeft ons geholpen om deel te nemen aan deze fantastische rally en zo dit goede doel te kunnen steunen.

    8 teams, 5 dagen, 2000 km
    Menig Roemeen verklaarde ons voor gek dat wij in een oude Dacia naar Nederland zouden gaan rijden, dit was zo iets onmogelijks dat we naast de lokale kranten ook het Nationale nieuws hebben gehaald. In Roemenië luid het gezegde ‘je kunt pas autorijden als je in een Dacia kunt rijden’, iets waar wij het volkomen mee eens zijn. Op de eerste dag van de rally kregen alle acht teams in een regenachtig Cluj-Napoca een auto aangewezen. Hier stonden alle auto’s netjes achter elkaar opgesteld en werden we voorgesteld aan La bomba.

    La bomba

    De naam van de auto die ons werd toebedeeld. Dit omdat deze auto niet alleen op benzine reed, maar ook op gas, dat overigens in een verroeste tank achter in de auto lag.
    Het spijt ons te melde dat ‘la bomba’ al op de eerste dag is overleden. Een goede 110 km per uur werd hem te veel en hij begon ernstig te roken en te ratelen. Nadat we hem aan de kant van de snelweg hadden gezet bleek dat de motor ontploft was. Gelukkig was er nog een reserve auto ter beschikking met de bijnaam ‘The bitch’. Deze bijnaam had deze auto gekregen, omdat de versnellingsbak zo los zat dat de 1e versnelling soms op de plek van de 3e, danwel de 5e versnelling zat. Omdat de Roemenen zelf deze auto niet eens uit de achteruit konden krijgen waren we erg enthousiast om ons avontuur te vervolgen met deze prachtige dame. Tijdens de rally zijn wij er achter gekomen dat dit helemaal geen slechte auto was op een paar kleine mankementen nagelaten:

    • De achterklep schoot open tijdens het rijden
    • De kilometerteller functioneerde niet
    • Ventilator had alleen maar standje uit, of standje kernsplitsing
    • Deuren die niet sluiten
    • Een kapotte gordel (wie heeft die nou nodig)
    • Een slecht gemonteerde uitlaat, die we midden in Praag verloren

    Al met al nog geen groot probleem voor ons. Voor elk probleem hadden we wel een oplossing of uitweg. Tijdens zo’n rally zijn tyraps, en ducktape en liters water als koelvloeistof een absolute must.

    Zolang de auto reed konden we genieten van de prachtige landschappen om ons heen en de authentieke dorpjes met ontzettende vriendelijke bewoners. Wat een fantastische landen hebben wij gezien, mooie routes hebbe we gereden en wat hebben we veel van auto’s leren kennen.

    Net nadat we de grens van Nederland hadden bereikt bleek dat onze ventilator er mee op was gehouden, hierdoor koelde de motor niet meer en raakte deze bijna oververhit. Het was nog spannend of we de rally zouden halen, omdat we vlak voor de finish in het centrum van Zwolle een laatste stop hadden. ‘De bitch’ bleek er geen zin meer in te hebben en wilde niet meer starten. Na vele meters duwen en met gevaar voor eigen leven, hebben we de ventilator met de hand aangeslingerd en wilde ze toch starten.

    Vanaf de laatste stop in Zwolle reden we in colonne naar het centrum om daar de laatste proef te voltooien. Bij de finish was een levensgrote wipwap waar we met de auto op mochten rijden om zo lang mogelijk in balans te blijven. Dit onder toezien van een groot publiek, de wethouder van Zwolle en de ambassadeur van Roemenië.

    Waar we aan begonnen waren beseften we pas tijdens de aankomst in Zwolle, een fantastische rally in auto’s die deze rally eigenlijk niet aankonden. Navigeren zonder technische hulpmiddelen over kronkelige bergweggetjes, in drukke steden en proeven volbrengen om zoveel mogelijk punten te behalen. Toch was de grootste uitdaging nog steeds: een Dacia in vergaande staat van ontbinding vanuit Roemenië 2000 kilometer ver naar Nederland te brengen.

    Dit was ons grootste avontuur in jaren, iets wat wij nooit meer zullen vergeten en waar wij onder andere Europass en Kinder-Rijk dankbaar voor zijn dat wij dit mochten meemaken.

    Maarten en Mathijs

  • Parijs de stad van de liefde: Isabelle deelt haar buitenlandervaring!

    Bonjour tout le monde!
    Ik ben Isabelle, 21 jaar en ik studeer nu in de leuke stad Utrecht. Voordat ik met mijn studie begon heb ik in de herfst drie maanden Frans gestudeerd aan de universiteit Sorbonne in Parijs. Hier volgde ik een cursus speciaal voor buitenlanders, genaamd Cours de Civilisation Française de la Sorbonne.

    Waarom heb je gekozen voor Parijs?
    Waarom ik voor Parijs heb gekozen is eigenlijk begonnen met een eerste liefde, een eerste liefde voor een Parijzenaar ontmoet op vakantie en daarmee begon ook de eerste liefde voor Parijs. Een paar jaar later was de vakantieliefde voorbij, maar ik wilde nog steeds graag Frans leren en waar kan het beste? In Parijs natuurlijk!

    Hoe heb jij wonen in het buitenland ervaren?
    Wonen in het buitenland is een hele ervaring, zowel met ups als downs. In het begin toen ik in Parijs zat was ik helemaal alleen. Ik ging in mijn eentje alle musea af, in mijn eentje eten en was vooral met vrienden thuis aan het skypen. Pas een aantal weken later had ik mijn draai gevonden. Via de school leerde ik nieuwe mensen kennen en een maand later had ik een baantje in een Frans restaurantje.

    Was het makkelijk om nieuwe mensen te leren kennen?
    Ik ging naar een school waar allemaal buitenlanders naar toe gingen van over de hele wereld, waardoor het makkelijk was om mensen te ontmoeten. Maar op één of andere manier bleef het dan bij contact in de les en na de les riep je: à demain! En dan zag je je klasgenoten de volgende dag weer in de les. Pas veel later ging ik met andere meiden naar een museum, uit eten of op stap. Achteraf gezien vond ik drie maanden in het buitenland te kort, omdat je net de mensen om je heen beter leert kennen. Dus wanneer je naar het buitenland gaat, ga dan langer dan drie maanden! Dat is zeker de moeite waard!

    Wat heb jij het meest geleerd van jouw buitenlandervaring?
    Ik heb vooral geleerd dat ik erg zelfstandig kan zijn en me altijd zal redden ook al is dat ver weg van vrienden en familie. En natuurlijk heb ik veel geleerd over de Franse taal en cultuur. Dit neem ik nog steeds elke dag mee en ga zelfs een minor Frans volgen naast mijn studie.

    Raad je het anderen aan om in het buitenland te gaan studeren of werken?
    Ik raad anderen zeker aan om naar het buitenland te gaan! Het is een goede ervaring en erg leuk om een andere cultuur en taal beter te leren kennen. En het staat natuurlijk goed op je CV!

  • Verrijk en ontwikkel jezelf met vrijwilligerswerk!

    Een buitenlandervaring kun je op verschillende manieren opdoen. Je kunt gaan reizen, stage lopen, een taalcursus volgen of als vrijwilliger gaan werken. In deze blog richten we ons op vrijwilligerswerk. Je wilt voor vrijwilligerswerk naar het buitenland, maar hoe pak je dit aan en wat kan Europass jou bieden? Lees het hier!



    Waarom als vrijwilliger aan het werk in het buitenland?
    Wil je gaan reizen en daarnaast ook echt de cultuur of taal leren kennen, dan is vrijwilligerswerk een hele goede optie. Daarnaast is het een zeer betekenisvolle ervaring waarin je andere mensen kunt helpen en daar zelf ook nog eens voldoening uithaalt. Je kunt vrijwilligerswerk goed combineren met een talencursus, zodat je alles wat je leert direct in de praktijk kunt brengen. Mocht je graag in je eigen interessegebied willen werken dan kan dat, want er zijn mogelijkheden volop. Je kunt aan de slag als docent, sociaal werker, journalist, bioloog of als hulp in de zorg. Voor veel van dit werk heb je niet eens een specifieke opleiding nodig. Vrijwilligerswerk is een ervaring die je nooit zult vergeten en daarnaast ook nog eens een mooie aanvulling op je cv.

    Hoe pak je het aan?
    Het kiezen van je bestemming kan een lastige keuze zijn, omdat verschillende factoren invloed hebben. Onder andere het klimaat, de periode dat je wilt gaan, de taal of de cultuur, maar ook praktische zaken als budget en veiligheidsaspecten kunnen een rol spelen. Het is handig om van te voren goed voor jezelf op een rijtje te zetten wat je uit je vrijwilligerswerk wilt halen. Op die manier kun je ook gerichter zoeken. Bedenk goed wat belangrijker voor je is, het land waar je heen wilt of het werk dat je gaat doen. Wil je naar een specifieke regio, dan is er een kans dat je wat flexibeler zal moeten zijn in het soort vrijwilligerswerk dat je wilt gaan doen.

    Waar kun je informatie vinden?
    Je kunt praten met bekenden die vrijwilligerswerk hebben gedaan, blogs afstruinen of gaan googlen. Informatie genoeg, maar waar moet je beginnen. Om het makkelijker te maken zetten wij alvast een aantal websites voor je op een rij.

    • www.joho.nl
    • Hier kun je allerlei informatie vinden over wat je allemaal moet regelen, zoals een verzekering en wat de kosten kunnen zijn voor verblijf.

    • www.projects-abroad.nl
    • Op deze website vind je vrijwilligerswerk over heel de wereld in verschillende vakgebieden.

    • www.travelactive.nl
    • Mocht je geen keuze kunnen maken wat betreft de bestemming. Op deze website worden ook combinatiereizen aangeboden.

    Wat kan Europass jou bieden?
    Niet alleen voor werkzoekenden, maar ook voor vrijwilligers zijn de documenten van Europass relevant. Met het Europass Mobiliteit document kunnen vrijwilligers bijvoorbeeld, bij een eventueel toekomstige werkgever of een andere vrijwilligersorganisatie aantonen wat zij hebben geleerd en welke ervaring zij hebben opgedaan in de periode van vrijwilligerswerk. Het Europass Mobiliteit document is op die manier een mooie aanvulling op je cv.

  • Studenten Clio naar Brussel

    Groningen, half 5 ’s ochtends. Een groep van 50 eerste- en tweedejaarsstudenten van Studievereniging Clio heeft zich ietwat slaperig verzameld bij ’t Peerd van Ome Loeks voor Groningen Centraal Station. Deze studenten Internationale Betrekkingen en Internationale Organisatie staan op het punt te vertrekken naar Brussel voor een weekend vol Europa, mede mogelijk gemaakt door Europass. Maar voor het zo ver is, kan er gelukkig eerst nog even bijgeslapen worden tijdens de busreis!
    De eerste stop in Brussel is het Europees Parlement, waar we opgewacht worden door de assistentes van Europarlementariër Daniël van der Stoep van de ongebonden eenmansfractie Artikel 50. Na een warme lunch worden we opgewacht door een medewerker van het Europees Parlement die ons een introductie over het wel en wee van het EP geeft. Voor de toekomstige Eurocraten onder ons natuurlijk hét uitgelezen moment om vragen te stellen.

    Vervolgens worden we naar een vergaderruimte geleid waar Daniël van der Stoep kort vertelt waar zijn partij voor staat, waarna er veel tijd is om vragen te stellen aan deze eurosceptische parlementariër. Omdat veel van de studenten nogal Europa minded zijn, was er veel stof voor een hevig debat. Daarna was het woord aan beleidsmedewerkers van D66, die ons een inkijkje gaven in het dagelijks leven in Brussel. We sluiten de dag af met een rondleiding door het Europees Parlement, waarbij we de plenaire zaal helaas moesten overslaan vanwege een verbouwing.
    De volgende dag staan we alweer vroeg op om naar het kantoor van de United Nations Development Programme te gaan. Na een interessante lezing is er tijd om te lunchen, en daarna vertrekken we naar de Raad van de Europese Unie. Hier worden we voorgelicht door een juridisch medewerker van de Raad, van wie we veel inside-information krijgen. Dit bezoek was een goede manier om een concreter inzicht te krijgen in onze toekomstige baanmogelijkheden.
    We sluiten het bezoek af met een wilde nacht uitgaan in Brussel, waar er natuurlijk heel wat speciaal biertjes geproefd moeten worden. Het was voor sommige mensen dan ook zwaar om de volgende ochtend op te staan en terug naar Nederland te gaan, maar we kijken wel met heel veel enthousiasme terug op dit weekend. We kregen de mogelijkheid alles wat we leren tijdens onze studie in praktijk te brengen en de Europese instituties eindelijk in het echt te bewonderen. Zonder Europass was dit nooit mogelijk geweest!

  • MBO-studente paraveterinair op stage in Spanje

    Als studente paraveterinair heb ik de kans om een buitenlandse stage te volgen, met beide handen aangegrepen. Na het zoeken van mijn droomadres en alle voorbereidingen vertrok ik voldaan in mijn eentje naar Spanje.Op het vliegveld van Sevilla werd ik opgewacht door een van mijn toekomstige collega’s. De familie en werknemers op de Haciënda Dos Olivos (stagebedrijf: paardenbedrijf) waren erg gastvrij en ik kon gelijk aanschuiven voor een maaltijd. Het appartementje waar ik zou verblijven had uitzicht op de stallen. Ik kreeg direct na aankomst een rondleiding.
    Al vrij snel werden verschillen in cultuur duidelijk merkbaar. In Nederland is alles ontzettend strak geregeld met een spinnenweb van regels. Alles loopt exact op tijd. In Spanje wordt wat rustiger aan gedaan in alles. De werkwijze, omgang en verzorging van de paarden was echt op zijn Spaans. De hengsten werden om de beurt op de droge en dorre weilanden geplaatst om ze een soort van vrijheid te ervaren.

    Aan de natuur en de temperatuur moest ik ontzettend wennen!! 40 graden was warm om zwaar werk te verrichten. Alles moest met de hand. De weilanden waren heuvelachtig, droog en dor. Ik bracht er dan met een kruiwagen water heen. Ik leefde in een totaal andere wereld. Een vreemd land, vreemde mensen en een vreemde taal. Ik heb de hele maand geen behoefte gehad aan afleiding als televisie of internet. Een andere levenshouding voor een bepaalde tijd zou goed zijn voor ieder mens om zijn patronen te doorbreken. Net als een kristal heb je dan de mogelijkheid om je leven en omgeving vanuit andere vlakken en belichtingen waar te nemen zonder je beïnvloed wordt door je vaste omgeving thuis. Tijd had in mijn gewaarwording ook een hele andere dimensie.

    In Spanje wordt er siësta gehouden. Dit kwam ook terug in mijn dagindeling. We begonnen om zeven uur in de ochtend met voeren, stallen uitmesten en de paarden op de weilanden te zetten. Dan gingen we rond half negen ontbijten. Daarna begonnen we met het trainen van de paarden.Na een week begon ik wat meer te rijden. Van twee tot vijf uur ’s middags hielden we Siësta, om de hitte door te komen. Het was dan ook gebruikelijk om op deze tijdstippen warm te eten, eventueel boodschappen te doen of een duik in het zwembad te nemen.
    Van vijf uur tot acht uur in de avond waren we weer in de stallen te vinden. De paarden kregen dan hun voeding. Er werd nog wat gewisseld met de paarden op de wei, stallen werden nog uitgedaan en er werd, wanneer mogelijk, nog getraind. Na acht uur ‘s avonds ging iedereen eten; meestal gewoon brood of nog een keer warm eten.

    Op mijn vrije dagen heb ik nog meer avontuur opgezocht. Met het onbekende bussysteem en een totaal vreemde omgeving ben ik naar Sevilla gegaan om de stad eens te bewonderen. Met mijn Spaanse woordenboek op zak heb ik me redelijk wegwijs kunnen maken en heb ik de meest prachtige delen van de stad gezien. Ik ben zelfs nog aan de praat geraakt met een Nederlands echtpaar die mij een ticket voor een bus-rondreis door de stad gaven. Erg aardig van ze en leuk even Nederlands te praten in een Spaanse stad. Op een andere vrije dag ben ik met de plaatselijke bussen naar de zee gegaan. Na een lange busreis door een totaal onbekende omgeving en niet wetend of ik wel werkelijk mijn doel ging bereiken, kwam ik toch aan zee. Het was prachtig! Ik heb daar even op het strand gelegen in de hete zon en daarna weer op goed geluk de juiste bus terug naar Pilas genomen.

    Samenvattend:
    Vloeiend Engels sprekend, veel ervaring en zelfstandigheid opgedaan, goed op kunnen komen voor mezelf, om kunnen gaan met een vreemde cultuur, veel theorie en praktijk betreft paarden geleerd, een band met het team opgebouwd en op avontuur in de drukke stad Sevilla geweest op mijn vrije dag.

    Een complete levenservaring om nooit te vergeten!!!

  • Met een Bachelordiploma op zak praktijkervaring opdoen in Sevilla

    Met een Bachelordiploma Communicatie- en Informatiewetenschappen op zak was ik op zoek naar een nieuwe uitdaging. Dat ik nog een master wilde gaan doen wist ik zeker, maar voordat ik daaraan zou beginnen, wilde ik graag eerst wat meer praktijkervaring opdoen. De perfecte manier is om een kijkje te nemen in je vakgebied. Als je geen student meer bent, is een stage vinden niet zo eenvoudig. En hoe ga je dat allemaal financieren? Een van mijn oud-docenten van de universiteit wees mij op het Leonardo da Vinci-programma.’

    De organisatie
    ‘Ik heb zelf het stagebedrijf gevonden in de Spaanse stad Sevilla en met wat hulp van de Universiteit van Nijmegen en het Leonardobureau in Eindhoven en het opsturen van wat formulieren, kreeg ik de Leonardo da Vinci-beurs. Natuurlijk dekt de beurs niet al je kosten, maar het is een hele ruime aanvulling en je komt er een heel eind mee.
    Het contact met de ontvangende organisatie is vanaf het begin heel aangenaam geweest. Ze waren steeds heel enthousiast en hebben er ook alles aan gedaan om mij te betrekken in het echte Sevillaanse leven. Ik heb hier veel contacten met Spaanse mensen aan overgehouden.’

    Werkzaamheden
    ‘Tijdens de vier maanden dat ik daar was heb ik veel verschillende werkzaamheden verricht. Mijn belangrijkste taak was het verbeteren en uitbreiden van de social media waar ze mee werkten. Daarnaast heb ik wekelijks een blog bijgehouden, waarin ik schreef over interessante onderwerpen voor de studenten in Sevilla. Ook heb ik nieuwe activiteiten voor de studenten bedacht en uitgevoerd. Ik heb meegeholpen met het ontwerp van de nieuwe website en een marketingplan geschreven voor de lancering hiervan.’

    Voor- en nadelen
    ‘Aan het begin van mijn stage heb ik wel wat kleine opstartproblemen gehad. Ik had wel met het bedrijf overlegd wat mijn werkzaamheden zouden worden, maar het bleef voor mij allemaal een beetje vaag. Als je vanuit je opleiding stage gaat lopen, krijg je een gerichte opdracht en daar moet je aan gaan werken. Dat heb ik wel een beetje gemist. Daarnaast moet je al het contact in een vreemde taal doen. Ik met mijn grote mond had mensen vooraf verzekerd dat dit geen probleem zou zijn, omdat ik immers al een aardig woordje Spaans sprak. Dit viel uiteindelijk wel tegen en ik ben mezelf ook aardig wat keren tegengekomen. Echter heb ik zo veel geleerd, dat ik deze kleine minpuntjes al ben vergeten.’

    Resultaat
    ‘Mijn Spaans is ontzettend verbeterd, ik heb veel verschillende vaardigheden ontwikkeld en bovendien heb ik ongelofelijk veel geleerd over werken in een ander land met een andere cultuur. Kortom, ik ben naar huis gegaan met een lading nieuwe kennis en ontzettend veel mooie herinneringen. Er is geen moment geweest dat ik spijt heb gehad van deze beslissing.’

    Mijn tip aan iemand die twijfelt om naar het buitenland te gaan
    ‘Natuurlijk is het eerst allemaal even spannend, maar ik durf met de volle 100% te zeggen dat waar je ook heengaat, je er alleen maar heel veel van zult leren en vanaf dag één ben je omringd door leuke mensen.’

  • Later als ik groot ben dan…

    Toen ik ongeveer 6 jaar was en mensen mij vroegen wat ik later wilde worden, dan noemde ik de meest diverse beroepen op. Beroepen waarvan ik niet eens wist of het eigenlijk wel echt beroepen waren. Prinses, zuster, actrice, musicalster, taartenproefster, Disney-Figurant en ook dolfijnentrainster leek mij wel wat. Ze hebben allemaal op mijn lijstje gestaan. Echter als het mij nu gevraagd wordt, zou ik het antwoord eerlijk gezegd nog niet weten. Ik vind net als vele medestudenten, het concreet benoemen van wat je later gaat worden vrij lastig. Dat komt met name door de brede studies van vandaag de dag. Maar wat ik wel kan zeggen is dat ik hoop dat mijn beroep internationaal gerelateerd zal zijn. De affiniteit met het buitenland is sinds vorig jaar bij mij aanwezig.
    In september 2011 ben ik mijn eerste studiejaar begonnen aan de Haagse Hogeschool als studente European Studies. European Studies is een brede studie op het gebied van politiek, economie, talen en cultuur. En dat alles is in een internationaal perspectief. Tijdens het eerste jaar maakte ik kennis met Europass. Mijn studiegenoten en ik, kregen de opdracht om een Europass CV aan te maken. Het Europass CV zou in de loop van onze vierjarige studiecarrière worden uitgebreid. Tijdens het eerste jaar van European Studies, heb ik meer gedaan dan dat ik ooit van te voren had durven dromen. Met een speciale opdracht genaamd ‘Living and Working in Europe’, mocht ik zelf een project zoeken waarbij ik werkervaring op zou gaan doen op vrijwilligersbasis. Dit mocht alles zijn als het maar in het kader was van European Studies. Zo heb ik samen met een studiegenoot geparticipeerd in een project genaamd Democracy Starts With You. Hier heb ik mogen helpen met het opzetten van een jongerenparlement in de Zuid-Kaukasus in Tbilisi. Het was een geweldige ervaring om nooit te vergeten. Het project was inspirerend en ik ben er nog altijd heel dankbaar voor om hiervan deel te mogen maken.

    Na het project is het voor mij duidelijk geworden dat ik deze internationale ervaring verder wil gaan uitbreiden. Zo hoop ik ooit een baan te vinden, waarbij internationale betrokkenheid van groot belang is. Voor dat zover is staan er eerst nog meer leuke en spannende dingen te wachten. Zo mag ik in februari voor vijf maanden op Erasmus exchange naar Italië. Het land van de pasta, cappuccino en de idyllische Italiaanse sferen. Ik hoop hier veel nieuwe leerzame ervaringen op te doen en veel leuke gebeurtenissen mee te maken. En wie weet is mijn Europass CV hierna weer verder uitgebreid met nieuwe vaardigheden en competenties, zoals (hoop ik) vloeiend Italiaans spreken!

    En voor nu zeg ik ciao!

    Lizelotte

  • Huidige status: dakloos

    De Toulouseblog van Hermien is verhuisd naar buitenlandstage.wordpress.com

  • Buitenlandse stage: kans om onbekend land te leren kennen

    Waarom zou je in het buitenland stage lopen? Het is een kans om een onbekend land te leren kennen. Lisa Metheuver en Martijn de Laat, mbo-studenten van Zadkine, grepen hun kans en gingen op pad.

    Lisa: ‘De verschillen vond ik het leukste’
    “Vijf maanden lang heb ik stagegelopen bij Radisson Blu in Shanghai in China. Ik was daar food & beverage servicemedewerkster. In het hotel heb ik ontbijt, lunch en diner voorbereid en geserveerd. Ik heb ervoor gekozen om naar China te gaan om meer ervaring op te doen. Uiteindelijk heb ik heel veel over mezelf geleerd. En ook over China. Er zijn grote verschillen tussen China en Nederland. Denk aan de cultuur, de werkinstelling en het eten. De verschillen tussen mij en mijn collega’s vond ik het leukste. Een nadeel was wel dat ik maar met 20% van mijn collega’s echt kon communiceren.”

    Shanghai China

    Martijn: ‘Nieuwe dingen leren’
    “Voor mijn opleiding heb ik een aantal keer stage lopen. Ik ben eerst vijf maanden naar Cyprus geweest en daarna nog vijf maanden naar IJsland. Bij allebei mijn stages heb ik het heel erg naar mij zin gehad. Ik raad internationale stages persoonlijk ook zeer aan om de volgende redenen:
    • Het is een kans om meer van de wereld te zien.
    • Je leert werken in totaal verschillende omstandigheden dan wij in Nederland gewent zijn. Denk hierbij alleen al aan het verschil in het weer in Cyprus en IJsland.
    • Je leert nieuwe culturen kennen.
    • Je leert nieuwe mensen kennen die vaak ook weer uit totaal verschillende landen komen.
    • Je spreekt een andere taal dan je gewent bent.
    Zoals je kunt lezen zijn er genoeg redenen om voor een internationale stage te kiezen!”

  • ‘Kennismaken’ is het sleutelwoord

    Een stage in het buitenland staat helemaal in het teken van kennismaken: van het kennismaken met jezelf tot het kennismaken met een andere cultuur, je stagebedrijf en buitenlandse collega’s. Twee studenten van het Noorderpoort in Groningen vertellen over hun stage in het buitenland. Ook de coördinator Internationalisering van het roc deelt zijn ervaringen.

    Manolya: “Afspraken, regels en discipline”
    Manolya Aslan doet de opleiding Interieuradviseur en liep zes weken stage bij een architectenbureau in Gaziantep (Turkije). “Ik heb schetsen gemaakt in een speciaal tekenprogramma (AUTOCAT), verkoopgesprekken gevoerd, ben naar ateliers geweest en in huizen en appartementen om te kijken hoe de inrichting eruit zag. Ik was eigenlijk helemaal niet van plan om in het buitenland stage te lopen, maar ik kon in Nederland moeilijk een stageadres vinden. In Turkije heb je heel veel architectenbureaus en in een ander land leer je op eigen benen staan en een andere cultuur kennen. Daarom heb ik besloten om naar het buitenland gegaan. Daar heb ik gemerkt dat de Nederlandse samenleving veel meer afspraken, regels en discipline kent dan de Turkse.”

    Dennis: “Zelfstandig worden”
    Ook Dennis de Jong van de opleiding Detailhandel ging voor zijn stage naar het buitenland. “Ik heb twee maanden in de winkel van DEPOT GmbH in Berlijn stagegelopen. Ik heb vakken gevuld, klanten geholpen, kassa gedraaid, artikelpresentaties aangepast en een voorstel gemaakt om de verkoop te bevorderen. Al met al heb ik geleerd om heel zelfstandig te worden. Ik raad iedereen aan om naar het buitenland te gaan.
    Hoe zo’n stage in het buitenland gaat, hangt wel heel erg van jezelf af. Als je veel contact met anderen zoekt, heb je een leukere tijd en leer je veel meer. De verschillen tussen de twee landen kun je beter zien. De goede dingen van je stageland kun je mee naar huis nemen. Ik heb een aantal verschillen ervaren tussen Nederland en Duitsland:
    - Duitse klanten willen geholpen worden wanneer zij dat willen. Ze hebben weinig geduld als je al met een andere klant bezig bent. De klant is hier echt koning.
    - Duitsers zijn erg gehecht aan hun privacy. Zij zijn ook lang niet zo open over hun privéleven als Nederlanders.
    - Duitsers zijn erg strikt.
    Door de cultuur- en taalverschillen heb ik wel wat lastige situaties gehad. Het is soms moeilijk om elkaar goed te begrijpen. Maar ook daar leer je weer van!”

    Servaas: “Voorbereiden op het buitenland”
    Servaas Cornelis is docent economische vakken en coördinator Internationalisering van de School voor Commerciële Dienstverlening van het Noorderpoort. “Ik sta studenten bij in de voorbereiding op hun buitenlandse stage. Ik geef onder andere voorlichting aan hen en hun ouders en help hun bij het zoeken naar woonruimte. Oftewel, ik bereid ze voor op wat hun te wachten staat in het buitenland. Europass helpt ook in de voorbereiding. De informatie en documenten zoals het Europass CV, die studenten daar kunnen vinden, komen goed van pas bij een stage.

    Gemiddeld gaan er van onze afdeling vijftien studenten naar het buitenland. Deze stages vinden zij via school, familie/kennissen of het kenniscentrum Handel. In het buitenland kan een student zijn horizon verbreden, zichzelf vormen als wereldburger en leert hij op eigen benen te staan. Hij leert zichzelf en een andere taal en cultuur kennen.”

'A journey of a thousand miles must begin with a single step.' - Lao Tzu